Útgáfan
1. Þjóðarsálin
2. Lestin brunar
3. Frystihúsabragur
4. Undir hömrunum háu
5. Öðruvísi en ég
6. Sumarið okkar
7. Veður
8. Nema eitt og eitt
9. Falleg augu þín
10. Ég vildi, að ég væri
Lög: Halli Reynis
#3 Hörður Torfason
#5 Halli Reynis/Guðni Hannesson
Textar: Halli Reynis
#3 Hörður Torfason
#10 Davíð Sefánsson frá Fagraskógi.
#2 Jón Helgason
Halli Reynis: Söngur, kassagítar, munnharpa, raddir.
Hallberg Svavarsson: Bassi, raddir.
Tryggvi Hübner: Rafgítar, kassagítar.
Ríharður F. Jensen: Trommur, raddir.
Hörður Torfason: Söngur, raddir, gítar í #3.
Geir Gunnlaugsson: Orgel.
Arnþór Jónsson: Selló.
Magnús Einarsson: Banjó.
Upptökur fóru fram í Studio Gný í feb.'93.
Útsetningar: Halli, Hallberg, Rikki.
Upptökur og masering: Sigurður Ingi Ásgeirsson.
Útlit og hönnun: Einar Óli, Halli.
Ljósmyndir: Einar Óli.
Útgefandi: Halli Reynis (HRCD001)
Dreifing: Japis
Þjóðarsálin
Lag og texti: Halli Reynis
Ég horfi út um glugga,
frá umferð heyrist kliður,
regndropar falla,
renna á rúðunni niður.
Fólk á hlaupum.
Eitthvað að gerast hjá öllum.
Ýmist skoða eða kaupa,
eyða sínum þúsundköllum.
Úti á götu er margt að skoða,
menn og málefni af ýmsu tagi,
sem á einn eða annan hátt tilheyra
þessu hraðvirka, skulduga þjóðfélagi.
Í útvarpi raddir,
spjallandi um vandamálin,
með svör á reiðum höndum
er ávallt þjóðarsálin.
Í leikriti lífsins
er sólskin mikill fengur.
Þó svo í öllum veðrum,
lífið sinn vanagang gengur.
Úti á götu er margt að skoða,
menn og málefni af ýmsu tagi,
sem á einn eða annan hátt tilheyra
þessu hraðvirka, skulduga þjóðfélagi.
Ég horfi út um glugga.....
Í útvarpi raddir.....
Úti á götu er margt að skoða,
menn og málefni af ýmsu tagi,
sem á einn eða annan hátt tilheyra
þessu hraðvirka, skulduga þjóðfélagi.
sem á einn eða annan hátt tilheyra
þessu hraðvirka, litla krúttlega þjóðfélagi.
Lestin brunar
Lag: Halli Reynis
Ljóð: Jón Helgason
Lesin brunar, hraðar, hraðar,
húmið ljósrák sker,
bráðum ert þú einhvers staðar
óralangt frá mér.
Út í heim þú ferð að finna
frama nýjan þar,
ég hverf inn til anna minna,
allt er líkt og var.
Þú átt blóðsins heita hraða,
hugarleiftur kvik;
auðlegð mín er útskersblaða
aldagamalt ryk.
Enhvers skírra, einhvers blárra
æksti hugur minn,
og þú dreyfðir daga grárra
deyfð og þunga um sinn.
En nú liggja leiðir sundur,
ljósin blika köld,
aldrei verður okkar fundur
eftir þetta kvöld.
Gegnum haustsins húmið þétta
hug minn víða ber,
aldrei munt þú af því frétta
að hann fylgir þér.
Aldrei spyrðu alla daga
að í kvöld ég hef
ort á tungu ystu skaga
einstök fábreytt stef.
Þegar brátt þín mynd og minning
máist föl og hljóð,
er til mark um okkar kynning
aðeins þetta ljóð.
Allar reddir óma glaðar,
einn ég raula mér;
lestin brunar, hraðar, hraðar,
húmið ljósrák sker.
Frystihúsabragur
Lag og texti: Hörður Torfa
Þreyttur á að þræla,
þrusar í klefahurð.
Stæltur og með stæla,
styrkir yfirburð.
Fatahrúga flækist,
fyrir á snögunum.
Töff væri ef að tækist,
að týna dögunum.
Mitt er þitt
og þitt er mitt.
En sitt í hvoru lagi.
Skitt að kvitt
við hittumst mitt,
í pitt´af þessu tagi.
Hfartað er að hlusta
hlera egin sál.
Draumanna að dusta,
dylja leyndarmál.
Djöfuls brennsludauninn.
Dauðann fisk og slor.
Lágu verkalaunin,
lama hug og þor.
Hingað vantar hendur,
hrópar verkstjórinn.
Gunni, Jón og Gvendur
og Gulla hingað inn.
Verkin þarf að vinna,
veitið okkur lið.
Fisk er kannski að finna.
Fengsæl aflamið.
Þreyttur á að þræla,
þrusar í klefahurð.
Stæltur og með stæla,
styrkir yfirburð.
Djöfuls brennsludauninn.
Dauðann fisk og slor.
Lágu verkalaunin,
lækkuðu í vor.
Undir hömrunum háu
Lag og texti: Halli Reynis
Hér hefur hann búið ævina alla,
og þekkir hverja þúfu, hvern stein.
Sem á leið hans verður er fer hann til fjalla,
sitt fé að sækja heim.
Hann unir sér vel undir hömrunum háu,
hér hefur hann allt sem þarf.
Fjallakyrrðina og klettana gráu
og kotbóndans draumastarf.
Hann hefur svo margar sögur að segja,
sögur um vonir og þrár.
Hér er hann fæddur, hér mun hann deyja,
hér mun nafn hans lifa um ókomin ár.
Ég horfi af kletti á kotbóndann vinna,
í kyrrðinni rækta sín tún.
Þar er lífið sem ég þráði að finna,
undir þverhnýptri hamrabrún.
Öðruvísi en ég
Lag: Halli Reynis og Guðni Hannesson
Texti: Halli Reynis
Þú óttast ekki aðra, þó sértu oftast einn,
svo þunghugsinn í þínum heimi.
Þú talar um heimspeki, guð og margt annað,
fyrir flestu fólki lokuð bók, þér ég aldrei gleymi.
Þú vilt vita margt, þú vilt vera fróður,
afskaplega rólegur, saklaus og góður.
Enginn veit meira þótt betur þér ég lýsi,
inn í hópinn aldrei tekinn, því þú varst öðruvísi.
Þú kemur til dyranna einsog þú ert klæddur,
lífinu vilt lifa og aldrei hræddur.
Þú segir líttu í kringum þig allir eru eins,
að vera öðruvísi en maður er, ekki til neins.
Þú vilt vita margt, þú vilt vera fróður,
afskaplega rólegur, saklaus og góður.
Enginn veit meira þótt betur þér ég lýsi,
inn í hópinn aldei tekinn, því þú varst öðruvísi.
Þú íhugar svo margt í tilverunni, kannar sérhvern stað,
staldrar stutt við hverju sinni, svo ertu á förum.
Það er svo margt sem hugur þinn leitar að,
eflaust er það ástæðan að þú ert á hvers manns vörum.
Þú vilt vita margt.............
Sumarið okkar
Lag og texti: Halli Reynis
Manstu daginn, er sumarið kom,
við lékum okkur í sólinni, því ég aldrei gleymi.
Það var dagurinn, er sumarið kom,
ég var hamingjusamasti maður í þessum heimi.
Sumarið okkar--
ég man það enn,
svipinn þinn hreina, augun svo dreymin.
Sumarið okkar--
manstu það enn?
Við lifðum í okkar draumaveröld,
utan við allan heiminn.
Sumarið okkar.
Minningin er eilíft logandi bál,
sem yljar og lýsir upp myrkur á vetrarkvöldum.
Ástin er sterkari en stál,
þótt fjarlægðin sé meiri af einhvers annars völdum.
Sumarið okkar............
Orðin -- svo einlæg og góð,
urðu svo falleg er þau komu af þínum vörum.
Ég sendi þér eitt lítið ljóð
um ástfangið par í leit að lífsins svörum.
Sumarið okkar............
Veður
Lag og texti: Halli Reynis
Utan af götu heyri ég háværann vindinn,
ég held það sé best að kúra í dag undir teppi.
Kannski ég hlaupi út í sjoppu og leigi spólu,
sjúklegann terror um mann sem strýkur af kleppi.
Spáin er ill og ferlega fámennt á götum,
ég fíla það illa að geta hvergi farið.
Því ófærð á vegum því veldur að ég er heima,
ég verð því sættast við blessaða veðurfarið.
En hver veit nema það lagist er líður á daginn,
ég leifi mér þó að eiga þann vonarneista.
Því þótt spámenn í sjónvarpi spái því allra versta,
þá er spám þeirra almennt ekki mikið að treysta.
Þó er það ei alslæmt að hafa það rólegt heima,
í huggulegheitum og kúra undir teppi.
Ég hleyp út á leigu og kaupi snakk og spólu,
sjúklegann terror um mann sem strýkur af kleppi.
Nema eitt og eitt
Lag og texti: Halli Reynis
Ég horfi á hafið,
háskaslóð.
Inn skríða skipin,
skreytt af aftanglóð.
Nema eitt og eitt
og því fær engin breytt.
Við börnunum blasir,
brosandi framtíðin.
Þau halda útí heimin,
hraust og ákveðin.
Nema eitt og eitt
og því fær engin breytt.
Þú veist um veröldina auma,
varnarlausar hörmungar.
Öll við eigum okkar drauma,
en örlögin, bíða okkar allstaðar.
Ég fer uppá fjallið,
finn þar litla laut.
Leggst og lít á blómin
lífsins yndi og skraut.
Nema eitt og eitt
og því fær engin breytt.
Þú veist..........
Falleg augu þín
Lag og texti: Halli Reynis
Ég gekk útí myrkrið og tunglið til mín brosti,
ég taldi nokkrar stjörnur, klæddur næturinnar frosti.
Ég gekk framhjá húsi þínu, horfði að það um stund,
hjartað barðist í brjósti mínu, þráði á þinn fund.
Ég hafði ekki krjark til þess að knýja að dyrum,
kliður þess liðna vaknaði sem engin lengur spyr um.
Og víst var ég forvitinn að fá að hitta þig í nótt,
finna þig í faðmi þínum svo ég gæti sofið rótt.
Ég hef verið mikið einn, allan þennan tíma,
bara ef ég gæti talað við þig, þó ekki nema í síma.
Því ég þrái svo að heyra hvaða hug þú berð til mín,
hugur minn geymir mynd af þér og falleg augum þín.
Þú sagðir fyrir löngu síðan, lítum ei til baka,
leifum minningunni að lifa, það er engan að saka.
Ást er aðeins tímans óskrifaða blað,
hvað á það verður skrifað, það er nú það.
Ég hef veri einn á kvöldin og ég uni mér best í næði,
eflaust er best að gleyma þessu, fyrir okkur bæði.
Ég þrái svo að heyra hvaða hug þú berð til mín,
hugur minn geymir mynd af þér og falleg augum þín.
Ég vildi að ég væri
Lag: Halli Reynis
Ljóð: Davíð Stefánsson
ég vildi, að ég væri
vín á þinni skál,
gneisti á þínum glæðum,
garn á þinni nál,
skeið þín eða skæri,
skipið sem þig ber,
gras við götu þína,
gull á fingri þér,
bók á borði þínu,
band á þínum kjól,
sæng þín eða svæfill,
sessa á þínum skól,
ár af ævi þinni,
eitt þitt leyndarmál,
blóm á brjósti þínu,
bæn á þinni sál.