Halli Reynis

1. Nótt í Reykjavík
2. Gerðu þetta, gerðu hitt
3. Börn með byssur
4. Þúsund andlit
5. Hvítir fuglar*
6. Götumyndir
7. Með þér
8. Englagrátur
9. Brennur guðanna
10. Svarta dúfan*
11. Víma alla daga



Lög: Halli Reynis
Textar: Halli Reynis
nema * Davíð Sefánsson frá Fagraskógi.

Halli: Gítar, söngur, munnharpa
Jakob Smári Magnússon: Bandalaus bassi í 1.4.7.9.

Upptökur fóru fram í Studio Stef 11. og 17. ágúst 1997
Upptaka og hljóðblöndun: Birgir Jóhann Birgisson.
Mastering: Bjarni Bragi í Studio Sýrlandi.
Ljósmyndir/hönnun: Þúsund þjalir/Ólafur Þórðarson.

Útgefandi: Halli Reynis (HRCD003)
Dreifing: Japis

Nótt í Reykjavík
Lag og texti: Halli Reynis

Ég man þegar ég hitti þig fyrst hérna forðum,
þú varst fegurri en allt, því verður aldrei lýst með orðum.
Okkar tími voru trylltar nætur,
við trúðum á drauma sem aldrei festu rætur.

Við frestuðum öllu í fullkominni sátt,
fórum útí lífið hvort í sína átt.
Oft var það töff, oft var það gaman.
Eflaust var okkur aldrei ætlað að vera saman.

Það er nótt - Það er nótt - Það er nótt,
við þetta þögula torg.
Það er nótt í Reykjavíkurborg.

Vindarnir blása ýmist með eða á móti.
Mannsins örlög ráðast af því róti.
Hverjum manni er ætlaður staður og stund,
stattu þig áður en lokast öll sund.

Ástin er númer eitt yfir lífsins gæði,
þótt öll heimsins skáld segja hana flókna fræði,
í umfjöllunum sínum af ógæfusálum.
Ef ég ætti þig í dag væri ég eflaust í góðum málum.

Það er nótt - Það er nótt - Það er nótt,
við þetta þögula torg.
Það er nótt í Reykjavíkurborg.

Nóttin líður, stjörnurnar stara,
á torginu er fólk að koma og fara.
Allir eru í einhverskonar leik,
á upplýstu götunum, í hamingjuleit.

Hvar ert þú vina í veröldinni stödd,
ég vaki og hlusta til að heyra þína rödd
og til að horfa oní hyldýpi augna þinna.
Hvar sem þú ert, þú er stjarna minna.

Það er nótt - Það er nótt - Það er nótt,
við þetta þögula torg.
Það er nótt í Reykjavíkurborg.

Gerðu þetta, gerðu hitt
Lag og texti: Halli Reynis

Hann kom úr amerískum skóla með blað uppá það
og fékk síðan starf sem hann leitaði að
og notar þar mikið mínus og plús,
fyrir það fær hann jeppa og eibýlishús.

Að tjá sig við aðra maður við mann,
í faginu því hann ekkert kann.
Hann er forstjóri, ég er hans þræll
og hlýði ég honum þá er hann sæll.

Gerðu þetta, gerðu hitt.
Gerðu sem ég segi því valdið er mitt.
Um ábyrgð mína þú veist ekki "baun",
ég er lærðari en þú með miklu hærri laun.
Miklu hærri laun.

Að hafa það gott honum reynist svo létt.
Hann tilheyrir allt öðrum hópi en ég, annarri stétt.
Það segir hann sjálfur, það finnst honum snjallt,
að njóta hlýjunnar inni þegar öðrum er kalt.

En bak við merkjafötin er hann þó nokkuð rýr.
Hann umturnar öllu sem að honum snýr.
Við óbreyttu hlæjum og syngju í kór,
þú værir flottari nagli ef værir þú stór.

Gerðu þetta, gerðu hitt.
Gerðu sem ég segi því valdið er mitt.
Um ábyrgð mína þú veist ekki "baun",
ég er lærðari en þú með miklu hærri laun.
Miklu hærri laun.

Fjölskylda hans er falleg á mynd,
þótt í húsbóndans augum megi rýna í synd.
Ritarapían er rauð einsog glóð,
tiplar á tánum auðmjúk og góð.

Svo hringir hann heim segist vinna í kvöld,
bak við lokuð gluggatjöld.
Segist þurfa að sitja yfir tölvunni, en
-ritarapían er komin á hnén.

Gerðu þetta, gerðu hitt.
Gerðu sem ég segi því valdið er mitt.
Um ábyrgð mína þú veist ekki "baun",
ég er lærðari en þú með miklu hærri laun.
Miklu hærri laun.

Börn með byssur
Lag og texti: Halli Reynis

Þótt veröld sé vond
og villi þér sýn
og móðan sé mött,
yfir markmiðin þín.
Þá stendur þú stjörf.
Því stríðið er enn
og stríðinu stjórna,
stríðsglæpamenn.
Sem börnum breyta,
í böðla og dýr.
Í hungruðum hjörtum,
hatrið býr.
Þá biður þú bæn,
sem baðstu í gær,
að friðurinn finnist
og færist þér nær.

Og fjölmiðill færir mér,
fréttir af þér
og útskýrir alla,
þína eymd fyrir mér
og augu mín aðeins,
sjá orð og mynd
og skynja þar skelfingu,
skynja þar synd.
Þar bíður barn þess,
með byssu og hníf,
að verja á vígvelli,
vonlaust líf.
Með óttafull augu,
útbrunna glóð,
að friðurinn finnist
og frelsi þess þjóð.

Í austurátt,
er annað líf.
Þar bíður barn,
með byssu og hníf.
Að berjast á blóðvelli,
börnin þín við,
en óska þess eins
að upplifa frið.
Þjóð þeirra er þjökuð,
sem þjóðin þín.
Sagan sú sama
og saga þín.
Óttafull augu,
útbrunnin glóð,
að friðurinn finnist
og frelsi þess þjóð.

Þúsund andlit
Lag og texti: Halli Reynis

Athafnamaður í sinni smiðju,
sækir það sína daglegu iðju.
Vanafastur hjá flestum hver dagur,
fríkað mannlíf og stórborgabragur.

Þúsund andlit
og ég veit ekki hvar ég er.
Þúsund andlit
og ég veit ekki hver ég er.

Geigvænleg mannvirkin gnæfa upp til skýja,
frá grimmdarleik dagsins nær enginn að flýja.
Allir hafa sín verðmæti að verja,
valdastéttin er alltaf að herja.

Þúsund andlit.........

Á grásvörtu malbiki mennirnir aka,
í dómhúsi menn eru dregnir til saka.
Fréttir í blöðum sem bjóða þér hrylling,
blóðugir glæpir og stórborgarspilling.

Þúsund andlit.........

Á þeim svörtu þrífast ýmsar yfirstéttir,
ekki eru allir á sama plani settir.
Hungrið, baráttan, tilverubaslið,
þeir bágstöddu þrífast innan um draslið.

Hvítir fuglar
Lag: Halli Reynis
Ljóð: Davíð Stefánsson

Ó, hvítu fuglar, fljúið héðan brott,
þið fáið enga hvíld við þessar strendur.
Hér eru vopn og veiðimanna hendur
og vígtennt dýr með klær og loðið skott.

Það verður aldrei friðland neitt að fá
hjá fólki því, er sönginn einskis metur,
og vígamönnum veitist alltaf betur,
og vængjaþytur ykkar tryllir þá.

Hér brestur ykkur bæði skjól og vörn.
En bak við fjallið sá ég skógarrunna
á eyðihólma úti í heiðatjörn.

Þar opnar hvelið sína bláu brunna
og blessar þeirra líf, er söngnum unna.
Ó, leitið þangað, loftsins hvítu börn.

Götumyndir
Lag og texti: Halli Reynis

Förum upp á fjallið,
þar færðu að sjá.
Bara tvö uppá fjallið,
þú færð að sjá.
Marglitað landslagið,
svo langt sem augað nær.
Þar sem gróðurinn grær.

Skoðum saman marglitaðar myndir,
mannskepnunnar góðverkin og syndir.
Farir þú í fjölmennið að gá,
færðu að sjá.

Götubarn betlandi brauð.
Blómum prýddan milljónerans auð.
Vagnstjóra sem aldrei segir orð.
Umfjallanir fjölmiðla um morð.
Í þinghúsinu þingmannanna vandi.
Þreytta frú með puddle hund í bandi.
Skorsteina verksmiðju spúa reyk.
Sæt, lítil börn í saklausum leik.
Sporvagnanna renna á sinni slóð.
Sætan strák með gítar syngja ástkonunni óð.

Berðu augum borgina,
brátt þú færð að sjá.
Berðu augum borgina,
þar bíður þín að sjá.
Glæsihallir heldrimanna,
hungruð götubörn,
sem enga eiga vörn.

Skoðum saman marglitaðar myndir,
mannskepnunnar góðverkin og syndir.
Farir þú í fjölmennið að gá,
færðu að sjá.

Flæking í sundurtættri flík,
frakkaklædda menn útbreiða pólitík.
Eimreiðar háværar þjóta hjá,
háhýsin skítug og grá.
Krónuna í kauphöllinni falla,
Kínamann með kosti sína og galla.
Trúboða með biblíuboðskapinn.
Blíðlega stúlku selja líkama sinn.
Verkamenn á risavöxnum vélum.
Vonglaðan homma nýkominn úr felum.

Með þér
Lag og texti: Halli Reynis

Með þér, vil ég falla inní fjöldann
og finna hjartslátt lífsins einsog hann er.
Með þér, vil ég ævinni eyða
og upplifa hamingjuna þar sem hún er.

Þegar dagurinn vaknar eftir næturhvíld
og geislar sólarinnar leika sér ----
vil ég vera,
vil ég vera með þér.

Með þér, hvert sem leiðirnar liggja
á lúmskum vegum veröldinni í
Með þér, verður himinninn heiður,
svo horfi ég á framtíðnina glaður á ný.

Þegar dagurinn vaknar eftir næturhvíld
og geislar sólarinnar leika sér ----
vil ég vera,
vil ég vera með þér.

Englagrátur
Lag og texti: Halli Reynis

Hún bíður mín handan við hornið,
hamingjan, á eftir mér.
Með hjartafylli af friði,
friði á eftir mér.

Það grétu allir englar á himnum í nótt,
hamingjutárum
og ég upplifði það sem ég ætíð hef sótt,
til þín á liðnum árum.

Það er stúlka sem starir á mig,
með stillt augnaráð.
Sem hittir mig í hjartað.
Hungrar í sína bráð.

Það grétu allir englar á himnum í nótt,
hamingjutárum
og ég upplifði það sem ég ætíð hef sótt,
til þín á liðnum árum.

Brennur guðanna
Lag og texti: Halli Reynis

Fyrir guðinn sem við trúuð á
við tilbiðjum og hneigjum
Einn er alveg einstakur
uppalinn í Eyjum

Sé lífið fúllt og innantómt
sé farið allt í hönk
Þá losar hann þig við ósómann
þungarokk og pönk

Þú mætir með plötur þínar
ég mæti með mínar
Fyrir guðshönd mætir presturinn
með eldspýturnar sínar

Ef öll við hendum á brennuna
mun brennan vera stór
svo dönsum við fyrir guðina
og syngjum öll I kór

Leyfum diskunum að brenna
það óþarfa plott
og afmáum í leiðinni
syndarans glott
og ómenningu alla
sem yfir okkur flæðir
í laumi hlær presturinn
og græðir og græðir.

Ef guði þú hleypir inn til þín
mun sólin eilíft skína.
Þeir predika þá yfir þér
fyrir peninganna þína.

Farir þú á samkomur
þú hreinsast smátt og smátt
og líf þitt verður allt í lit
þó aldrei bleikt og blátt

Sértu kannski karlmaður
fyrir karlmenn aðra gefinn
munt þú verða bænheyður
og synd þín fyrirgefin

og áður en þú veist
ertu einn af guðs sonum
og draumar þínir drengur
verða drekktir í berum konum

Látum diskana brenna
það óþarfa plott
og afmáum í leiðinni
syndarans glott
og ómenningu alla
sem yfir oss flæðir
í laumi hlær presturinn
og græðir og græðir.

Svarta dúfa
Lag: Halli Reynis
Ljóð: Davíð Stefánsson

Komdu til mín, svarta systir.
Í sorgarhúsi fyrr þú gistir,
lifðir oft við litlar vistir,
lífsins beiska vín.
Svikin varstu af systrum þínum,
særð og hrædd af bræðrum mínum.
Þeir ginntu þig með söngvum sínum,
særðu brjóstin þín.
Svarta dúfa, systir mín.

Svartar fjaðrir sár þau hylja,
sem þú hlaust að drottins vilja.
Þungt er að lifa, en þyngra að skilja
þrautir og örlög sín.........
Tína varðstu í bæ og borgum
brauðmola á sölutorgum.
Auðug urðu af synd og sorgum
særðu brjóstin þín.
Svarta dúfa, systir mín.

Í sorginni okkar sálir mætast.
Seinna draumar okkar rætast.
Brauðið finnst þeim soltnu sætast,
særðum dauðans vín.
Ég vil anda yl að sárum
alls, sem leið á horfnum árum,
signa og lauga í sorgartárum
særðu brjóstin þín.
Svarta dúfa, systir mín.

Víma alla daga
Lag og texti: Halli Reynis

Einsog lúmskur köttur hún læðist,
leitandi um nætur.
Höndli hún lífið þá hræðist,
hún hamingju sína og grætur.

Í dagsljósinu draumarnir,
draga hana á tálar.
Bjóð´enni inn um opnar dyr,
eitraðar beittar nálar.

Vindana heyrði hún burtu blása,
bæna sinna gnótt.
Hún öskraði af reiði röddina hása:
Réttu mér hjálp í nótt.

Í sjúklegu ástandi sagði hún mér,
svífandi á skýi.
Nautnin kemur, nojan fer
nær mér þótt ég flýi.

Vindana heyrði hún.........

Með sokkin augu sagði hún mér,
svona er mín saga.
Illar vættir vilja mér,
vímu alla daga.

Vindana heyrði hún.........