Svarta dúfa
Lag: Halli Reynis
Ljóð: Davíð Stefánsson

Komdu til mín, svarta systir.
Í sorgarhúsi fyrr þú gistir,
lifðir oft við litlar vistir,
lífsins beiska vín.
Svikin varstu af systrum þínum,
særð og hrædd af bræðrum mínum.
Þeir ginntu þig með söngvum sínum,
særðu brjóstin þín.
Svarta dúfa, systir mín.

Svartar fjaðrir sár þau hylja,
sem þú hlaust að drottins vilja.
Þungt er að lifa, en þyngra að skilja
þrautir og örlög sín.........
Tína varðstu í bæ og borgum
brauðmola á sölutorgum.
Auðug urðu af synd og sorgum
særðu brjóstin þín.
Svarta dúfa, systir mín.

Í sorginni okkar sálir mætast.
Seinna draumar okkar rætast.
Brauðið finnst þeim soltnu sætast,
særðum dauðans vín.
Ég vil anda yl að sárum
alls, sem leið á horfnum árum,
signa og lauga í sorgartárum
særðu brjóstin þín.
Svarta dúfa, systir mín.