Móðir barnanna minna
Lag og texti: Halli Reynis

Inn í eldhúsi gengur hún frá eftir matinn,
sest síðan niður með saum.
Hann liggur í sófanum latur á kvöldin,
lætur sig líða inn í draum.

Á veggjum hanga hetjumálverk,
húsþök, manneskjur og holt.
Snilldarleg fjárfesting fyrri tíma,
fagurkerans dýrasta stolt.

Ég veit ekki hvort ég elska þig lengur,
en konu eins og þig var ég heppinn að finn.
Mér þykir samt svo vænt um þig,
því þú ert móðir barnanna minna.

Þau borða úr sama ísskápnum,
tannbursta sig við sama krana.
Gera það tvisvar í mánuði,
aðeins af gömlum vana.

Þau eyddu bestu árum lífsins,
í að skreyta sig út á við.
Þau byggðu draumahúsið,
utan um bílinn og sjónvarpið.

Ég veit ekki hvort ég elska þig lengur,
en konu eins og þig var ég heppinn að finn.
Mér þykir samt svo vænt um þig,
því þú ert móðir barnanna minna.

Inn í eldhúsi gengur hún frá eftir matinn,
sest síðan niður með saum.
Hann liggur í sófanum latur á kvöldin,
lætur sig líða inn í draum.

Því ekki að njóta augnabliksins,
alls þess sem í lífinu er skárst.
Í augum þeirra leynir sér ekki,
leifar af gamalli ást.