Mamma var vön að segja,
“Lánið er valt”.
“Ekki príla of nálægt guði drengur,
þar gæti orðið kalt”.
Leiðin er löng,
strembin og ströng,
en hann er yndislegur dagurinn í dag.

Ég fór í skóla eins og aðrir,
fékk vinnu og skatt.
Hamaðist við að príla
og öðru hvoru datt.
Leiðin er löng,
strembin og ströng,
en hann er yndislegur dagurinn í dag.

Mamma sagði sögur
og raulaði lag.
“Öll bestu árin sín var hann pabbi þinn,
fullur upp á dag!”.
Leiðin er löng,
strembin og ströng,
en hann er yndislegur dagurinn í dag.

Og nú sit ég gamall maður
og gæfusporin tel
og minnist orða mömmu,
sem ég skil nú fyrst svo vel.
Leiðin er löng,
strembin og ströng,
en hann er yndislegur dagurinn í dag.