Halli Reynis

1. Nátthrafnar
2. Rósamál
3. Hring eftir hring
4. Í fjólubláum ljósum
5. Andlitin
6. Friðlausi fuglinn
7. Rándýrsaugu
8. Klara
9. Öngstræti borgarlífsins
10. Hermaður sem sjaldan sefur

Lög: Halli Reynis
#9 Rafl Mcthell
Textar: Halli Reynis
nema #6 Davíð Sefánsson frá Fagraskógi,
#7 Halli Reynis/Þorvaldur Flemming
#9 Ómar Ragnarsson

Halli: Gítar, söngur, munnharpa, raddir
Björgvin Gíslason: Rafgítar, orgel, mandólín, harmonium.
Jón Ingólfsson: Bassi, raddir # 5
Ríkharður F. Jensen: Trommur
Trausti Ingólfsson: Ásláttur
Magnús Einarsson: Mandólín
Árni Scheving: Harmonikka
Hallberg Svavarsson: Raddir
Birgir J. Birgisson: Piano, orgel


Upptökur fóru fram í feb - april '95 í Studio Stef
Upptaka og hljóðblöndun: Birgir Jóhann Birgisson.
Upptökusjórn: Björgvin Gíslason
Útsetningar: Björgvin Gíslason, Halli Reynis
Raddútsetningar í lögum 1,2,6,7,8,10: Hallberg Svavarsson
Mastering: Tómas Tómasson í Studio Sýrlandi.
Klipping, frágangur: Steingrímur Guðmundsson í Bíóhljóði
Ljósmyndir: Einar Óli Einarsson
Hönnun, útlit: Halli, Einar Ólin Einarsson
Útgefandi: Haraldur Reynisson (HRCD002)
Dreifing: Japis

Nátthrafnar
Lag og texti: Halli Reynis

Ég hef verið oft hér áður
og ég veit hvað það er sem bíður.
Eitthvað sem aldrei kemur,
meðan einmanna nóttin líður.
Í skugga ég hími úti í horni,
horfi á andlitin eitt og eitt.
Andrúmsloftið er afslappað,
eitraðri dásemd skreytt.

Inn kemur miðaldra maður,
í myrkrinu nálgast mitt borð.
Spyr hvort hann megi setjast
- ég segi ekki orð.
Hann talar um veðravítið,
hvort verði hér fjölmennt í kvöld,
hve nöturlegt er í nepjunni,
því nóttin er svo köld.

Þú getur verið vinur minn,
við getum setið hér saman um sinn
og sungið þann söng sem okkur er kær.
Ég hef séð þig oft hér áður
og ég veit hverju þú ert háður.
Ég sá þig seinast í gær.

Húsið fyllist af fólki,
í fríkuðum næturleik.
Mannhafið er mergjað,
mettað af skvaldri og reyk.
Sá gamli segir mér sögur,
það sefar hans einmanna sál.
Allar heimsins hörmungar,
eru honum hjartans mál.

Þú getur verið vinur minn....

Fer ég brátt að fara,
feginn að komast heim.
kveð minn vin með virktum
og hans vonir um batnandi heim.
Hann stendur uppfrá stólnum,
stefnir á annað borð,
spyr hvort hann megi setjast,
það segir enginn orð.

Rósamál
Lag og texti: Halli Reynis

Ég vil ekki að aðrir mér línurnar leggi,
líf mitt geri að einhverri stefnu, ég ekki skil.
Sjálfur verð ég að rekast á þá veggi
sem á veginum efalaust verð af og til.

Blindingjana í draumaheimanna dregur.
Drottnandi peningamaskína, freistingjanna grimm.
Leiðin að hamingjunni er oft langur vegur
ef leitað er í villustrætin dimm.

Framtíðin er allt sem ég á.
Ég er ástfanginn að lífinu fullur af þrá.
Ég vil sættirnar sjá.
Ég, stórhuga strákurinn
stend við dyrnar með húslykilinn.
Þori ekki inn - því þar býr sannleikurinn.

Fortíðin er liðin, brennd á báli
og bænir mínar sem herrann ég sagði þér.
Sannleikurinn er tormeltur, sagður á rósamáli,
en saga mín er eins og flestra hér.

Framtíðin er allt sem ég á......

Hring eftir hring
Lag og texti: Halli Reynis

Í margra augum er þetta hulinn heimur,
hetjur koma og fara.
Heyfa sig djarft í logandi ljósum,
- lifandi söluvara.

Viltu tolla í tískuheimi
og taktfastan stíga dans?
Vertu þá einsog allir aðrir,
í augum náungans.

Það eru brosandi ,,bisness´´ menn
að bjóða í þig árið um kring.
Hvort þú verðir í hvítu eða svörtu,
hve oft þú ferð í hring.

Það fer hring eftir hring
eftir hring eftir hring.
Hring eftir hring eftir hring eftir hring.

Aftur og aftur.

Í fjólubláum ljósum
Lag og texti: Halli Reynis

Mannþröngin á götunni er söguleg að sjá
til sýnis eru vörurnar í gluggum.
Sumir eiga erindi, aðrir horfa á
upplifa sín drauma í dimmum skuggum.

Hér er hægt að uppifa allt fyrir peninginn,
allt það sem í daumum þínum lifir.
Þú greiðir fyrir þjónustuna, gengur síðan inn
og gluggatjöldin dregin eru fyrir.

Í fjólubláum ljósum þær biðu eftir mér.

Rökkrið í götunni geymir,
gráðuga hugsjónum um auðfenginn gróða.
Því það sem karlmann í draumi sínum dreymir,
hafa drottningar götunnar allt að bjóða.

Farir þú er rökkva tekur færðu allt að sjá,
er fannst þér áður í huga þínum órar,
að kvenfólkið sem á þig horfir allar vilja fá.
Ungar, gamlar, svartar, litlar og stórar.

Í fjólubláum ljósum þær biðu eftir mér.

Andlitin
Lag og texti: Halli Reynis

Mörg eru andlitin sem á þig stara,
una því vel og með þér fara,
í ferðalag til fjarlægra heima,
í fjölbreyttum sögum er söngvarnir geyma.

Mörg eru andlitin sem á þig líta,
og augnaráð sem erfitt er að slíta,- sér frá
sumir elska, aðrir fyrirlíta
en þú ert frjáls meðan tónarnir streyma.

Mörg eru andlitin sem að þér hæðast,
óvarinn finnur þú skjálftann fæðast,
í hjartanu litla sem lemur hraðar, hraðar,
hræðslan er alltaf til staðar

Mörg eru andlitin sem af þér dást
svo oft í þínum sölum sjást
það er jú einhverskonar ást
eitthvað sem heillar og laðar.

Friðlausi fuglinn
Lag: Halli Reynis
Ljóð: Davíð Stefánsson

Ég er í ætt við alla,
sem erfa hinn dökka lit.
Ég er friðlausi fuglinn,
sem flýgur með villtum þyt.

Ég er friðlausi fuglinn,
sem fæddist með villtri þrá,
sem elskar heiðingjans himin
og hamrafjöllin blá.

Ég er friðlausi fuglinn,
sem frelsinu mikla ann,
sem hatrið gerði að hetju
og heimskan söng í bann.

Ég er friðlausi fuglinn,
sem forðast að leita í skjól,
þó kaldan blási um brjóstið,
og bregðist vor og sól.

Ég er friðlausi fuglinn,
sem flýgur í norðurátt,
er syngjandi svanir líða
suður um heiðið blátt.

Ég er friðlausi fuglinn,
sem finnur sinn villta þrótt.
Í hjartanu hálfu er dagur,
en hálfu kolsvört nótt.

Rándýrsaugu
Lag og texti: Halli Reynis

Á sunnudagsmorgni, sumpartinn svekktur og sár
bíræfinn böðull sat þarna í myrkrinu blár.
Á kvöldin á kránni, klókur hann virtist og klár.

Blettur í teppi, tappalaus flaska á hlið
aska á borði, kemur það mér eitthvað við.
Á kvöldin á kránni, klárari virtist en þið.

Hann hefur rándýrsaugu,
er alltaf á veiðum.
Þú veist hver hann er.
Þú þráir að hitt´ann
því nafn hans er oft,
á vörum þér.

Ónýtir stólar, rauðvín úr rifunum rann,
buxur og sokkar sem enginn gat átt nema hann.
Á kvöldin á fránni, sögurnar segja hann kann.

Óbragð í munni, storknað í nefinu blóð,
aumur í hendi, blankur á gólfinu stóð.
Á kvöldin á kránni, fjöldanum uppúr hann stóð.

Hann hefur rándýrsaugu,
er alltaf á veiðum.
Þú veist hver hann er.
Þú þráir að hitt´ann
því nafn hans er oft,
á vörum þér.

Klara
Lag og texti: Halli Reynis

Á þig starir hver einasti strákur,
þú ert stjarna, heilög, fullkomnuð.
Þeir sækja að þér einsog soltnar krákur
og sverja við sinn almáttuga guð.
-- Í návist þinna votu vara,
verði framtíðin ætluð þér.
Klara Klara -- ætluð þér.

Ég hef reynt hvað ég get og get ekki meira,
en ég geri það sem í brjósti mínu býr.
Ástin er einsog váleg veira,
sem vekur upp þrjóskunnar óargadýr.
-- Ef ég aðeins feng´að fara,
í faðminn þinn í nótt.
Klara Klara
í faðminn þinn í nótt.

Þú ættir því stúlkan mín gullið að grípa,
ég gef þér dýrðina einsog hún er.
Því innst inni er ég þín draumatýpa,
hver einsti maður það augljóslega sér.
-- Ef ég aðeins feng´að fara,
í faðminn þinn í nótt.
Klara Klara
í faðminn þinn í nótt.

-- Í návist þinna votu vara,
að veði ég líf mitt læt.
Klara Klara
því þú ert svo sæt.

Öngstræti borgarlífsins
Lag: Ralf Mctell
Texti: Ómar Ragnarsson

Hefur þú séð gamla manninn gramsandi í öskutunnum,
gera sér mat úr leifunum þar?
Hefur þú séð athvarf hans, hrollkalda kjallaraholu,
hímandi einstæðing, sem er gamalt skar?

Þú, sem ert dapur og þunglyndur
og þykist enga glætu sjá.
Gakktu með mér eina stund um öngstræti borgarlífsins
og þú sérð líf þitt í nýju ljósi þá.

Hefur þú tölt niður´ á torgið að kvöldi dags og
tekið eftir því, sem gerist þar?:
Friðlausir kornungir aldraðir eiturfíklar,
útlifuð reköld og fölu stúlkurnar.

Þú, sem ert dapur.....

Fannstu nokkuð konuna með fötuna´ og þvottakústinn?
Fer hún að heiman gangandi um kvöld
að skúra loppin glæsilegar skrifstofur forstjóranna.
Skilur eftir heima soltna barnafjöld.

Þú, sem ert dapur.....

Sástu nokkuð barnið, sem er barið daglega,
bælt og kúgað, kvalið á laun,
misþyrmt af föður sínum, forsmáð af móður sinni?
Flesta daga líður sára raun.

Þú, sem ert dapur.....

Hermaður sem sjaldan sefur
Lag og texti: Halli Reynis

Ungir menn í stríðum falla.
Byssur á eftir dauðanum kalla.
Vígvöllurinn eins og köngulógarvefur,
fyrir hermann sem sjaldan sefur.

Hatrið í huga hermannsins nagar,
eflist og dafnar er líða fleiri dagr.
Byssykjaftur eins og gráðugur refur,
á eftir hermann sem sjaldan sefur.

Hann verður að þrauka er til er þá kraftur.
Hann verður hetja ef komi hann lifandi aftur.
Titrandi raddir í myrkrinu segja:
Við erum "save" á meðan byssurnar þegja.

Skothríðir hljóma úr öllum áttum.
Bara ef leiðtogar þjóðanna næðu nú sáttum.
Ærandi eymdin tökin hefur
á hermanni sem sjaldan sefur.

Skotgrafir fullar af skít og blóði
þar verurnar biðjast fyrir í hljóði.
Að lokum upp þá vonina gefur,
hermaður sem sjaldan sefur.

Hann verður að þrauka er til er þá kraftur.
Hann verður hetja ef komi hann lifandi aftur.
Titrandi raddir í myrkrinu segja:
Við erum "save" á meðan byssurnar þegja.