geislarnir tipla um á tánum
taka sér fljótlega frí
í fjúkinu haustlaufin falla af trjánum
það er farið að kólna á ný
rósir springa út á rúðum
rjúpurnar feigar sem fyrr
frost brynjar straum á fljótsins flúðum
fossinn er hljóður og kyrr
og þar biðu augu þín bláu
á bak við fjöllin háu
þar sá ég spor mín speglast þeim í
þar sá ég spor mín speglast þeim í
í dalnum þétt liggur þoka
þessi staður var ætlaður mér
ég ætla að vera hér allt til æviloka
allir draumar mínir rætast hér